Keep Calm , Patrik Is Writing :D

بِهـ ماندِگارى سِتارِهـ هـا دوستَم بِدار ؛ مَن خودَم روشَن میکُنَم سِتارِهـ هـا را

از یک بهمن نود و چهار

یکم بهمن ماه نود و چهار من طی یک پست تحت عنوان "پ.ن نویسی" سی و دو مورد پ.ن نوشتم که بعد ها اسمش رو گذاشتم مورد نویسی و اینا .

بعد الان من پدر علم مورد نویسی حسابم ، وقتی مردم ، لطفاً بنویسید که نامبرده در خانواده ای مذهبی به دنیا امد و همواره تهی دست زندگی کرده و زندگی به کامش زهر بود ، وی در قرن بیست و یکم میلادی چشم از جهان فرو بست و شمع وجودش به خاموشی گرائید =))))

با تشکر :دی

۱۷ نظر
علی محمدرضایی
۱۷ مهر ۱۸:۰۹

خخخخخخخخخخخخخ

پاسخ :

:)
Lady cyan ※※
۱۷ مهر ۱۵:۲۹
با آقا گل موافقم :|

پاسخ :

:|
آرین :)
۱۷ مهر ۱۵:۱۶
تا زمانى بمیرى قرن بیست و دو شده :دى

پاسخ :

نه من میخوام قرن بیست و یک بمیرم
Eli .
۱۷ مهر ۱۳:۰۲
الان چهار مدل کامنت تو ذهنم هس ک میتونم بذارم.ولــــی حس کامنت گذاشتن نیس :دی
فک کنم اینم مدل پنجم بود :)




+دور از جانِ جانان :))))))

پاسخ :

+ ^_^
خیلی مچکر واقن :))
یک آشنا
۱۷ مهر ۰۹:۵۸
او همیشه باب رو دوست خودش میدانست :)

پاسخ :

آشنا :دی :))
parisa .A
۱۷ مهر ۰۶:۵۰
چی شده؟ من نمیفهمم :/

پاسخ :

هیچی :/
Samira ..
۱۷ مهر ۰۶:۳۷
مرحوم عجب ادم خوبی بود,هیییی
:)))دوازجونتا

پاسخ :

:))
منِ مجازی
۱۷ مهر ۰۶:۳۲
من اینا رو نمیدونم فقط قبلش امانتی رو بفرست یا وصیت کن بفرستن برام .
ممنان
ایش 😑

پاسخ :

وصیت میکنم :)
:)
مجتبی مطوری
۱۷ مهر ۰۰:۳۴
خدا رحمتش کنه به وبلاگ نویسان خدمت بزرگی کرد😃
روحش شاد و یادش گرامی😊

پاسخ :

روحم شاد :دی
الناز
۱۷ مهر ۰۰:۱۱
بهار
ینی چی پشت پاهای سفررفته دعایی چرکین
بازدم،باز بدم لای هوایی چرکین ؟

پاسخ :

ینی بری دیگه برنگردی ..
آقاگل ‌‌‌‌
۱۶ مهر ۲۳:۵۸
پدرش که نمیتونی باشی؟ میتونی؟
مثلا مادر علم موردنویسی باز بهتره.
یا مثلا سرپرست علم مورد نویسی:دی

پاسخ :

مربی مهدکودکش چی آقاگل ؟! :))))
امیر بهزادپور
۱۶ مهر ۲۳:۵۵
دلم سوخت...

پاسخ :

چقدر من بدبختم :(
Mr. Moradi
۱۶ مهر ۲۳:۴۹
همواره تهی دست زندگی کرده؟ داداچ همونی که دارین باهاش تایپ میکنین حقوق دوماهه یه معلمه :)) اما چون همین نصفه‌شبی‌ها موجبات شادیِ روحمون میشید، فاتحة مع الصلوات =)) 

پاسخ :

مرسی واقعاً :))))))
دالتون وارن
۱۶ مهر ۲۳:۴۶
همیشه هم فِرست کامنت بود:)))

پاسخ :

روحم شاد :)
Haa Med
۱۶ مهر ۲۳:۳۸
همیشه هم عاشقِ نوشیدنِ شربتِ شهادت بود :-))

پاسخ :

اره اره اینو یادم رفت :))
درباره من
پیش میاد وقتایی که مثل حس چشیدن طعم اولین خرمالوی سال میشیم ..
درخت تکون میخوره ،
باد میاد ،
بارون میاد ،
برف میشینه رو شونه هامون ،
ولی آخ نمیگیم ..!
ولی بالاخره یه روزی ،
یه عابری رد میشه ،
دلمون گیر میکنه پیش چشمای قهوه ایش ،
واسه بهتر دیدنش زمین می افتیم ،
برمون میداره ..
خوشحال میشه ..
ولی میدونی ،
کـــــال ایم ، گـــــَس ایم ..
دور انداخته میشیم ..
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان